Dag 18, deel I: Kunst en olifanten

Mijn poncho en ik vonden de route van vandaag aanmerkelijk minder plezant dan die van gisteren, omdat er zich zelfs om zeven uur ’s ochtends al grote aantallen zwaar beladen vrachtwagens op de weg bevonden. Aangezien de vrachtwagens onder gunstige omstandigheden bergopwaarts dertig kilometer per uur halen en onder minder gunstige omstandigheden slechts tien, moest ik kiezen tussen reizen met een slakkengangetje of baanbrekende capriolen uithalen om al die vrachtwagens voorbij te komen. Ik opteerde natuurlijk voor dat laatste.
Naarmate je zuidelijker komt, wordt Bali steeds dichter bevolkt. Bovendien is er niet langer een grote weg, waar ik tot dan toe nog maar een paar keer vanaf geweken was. In plaats daarvan kwam ik steeds meer kruispunten tegen. Per kruispunt staat er een bord voor de juiste richting; als je het bord mist, omdat je belangrijkere dingen aan het doen bent, zoals letten op het verkeer, is dat jouw probleem. Als er toevallig een enorme boom voor het bord staat ook. Verder is het verstandig de route minutieus te kennen, want als er op bord nummer een Batubulan staat aangegeven, waar je naar toe moet, is het goed mogelijk dat bord twee Gianyar vermeldt, wat in dezelfde richting ligt, maar je tot op heden nog niet had opgezocht op je kaart. Overigens hoef je ook niet te verwachten dat het bord aangeeft hoeveel kilometer je nog te gaan hebt. Het is er om een richting aan te geven, en dat doet het dan ook.
Gestressed en natgeregend arriveerde ik precies op tijd in Batubulan, waar iedere dag de Barong-dans wordt opgevoerd: een mythische dans over de strijd tussen de goede geest, de Barong, en de slechte geest, de Rangda. Van tevoren had ik nog net tijd om een paar happen eten op een bord gekwakt te krijgen van een daarnaast gelegen eettentje: rijst, boontjes, een stuk kip, wat spek, een half ei en een brok kroepoek. Wat betreft de dans, prachtige kostuums. De Balinese dansstijl is erg bijzonder. De vrouwen staan met hun knieen licht gebogen en bewegen vooral hun handen in vreemde hoeken; niet erg sierlijk, wel heel inheems. Daarbij zetten ze grote ogen op en trekken ze hun mond samen alsof ze heel nodig naar de wc moeten. Aan het eind probeerden vijftien loyale mannen een rituele zelfmoord uit te voeren, maar dat lukte niet, mogelijk omdat ze met hun mes in hun borst staken op de plek waar niet hun hart zit.
Toen ik mijn scooter van de parkeerplaats afreed, wees een van de leden van het orkest naar mijn kapotgevallen knie en lachte me smakelijk uit. Dankjewel. Vervolgens bezocht ik de zilversmeden van Celuk – magnifiek! – en de houtsnijders van het dorp daarna. Ik scooterde Ubud voorbij naar de rijstterassen bij Tegalalan en de olifantensafari die even verderop gelegen was, na een weg vol steenhouwers die druk bezig waren altaren voor tempels te bouwen. Het Balinese landschap bestaat namelijk uit bos, dorp, rijstterras en tempel. Ondertussen besloot ik om het vlinder- en vogelpark deze vakantie over te slaan. Dat was teveel voor een dag en die exotische fladderaars komen een andere keer wel.
In het olifantenpark voelde ik me een vreselijke toerist, maar toch was een ritje van een half uur op de rug van een olifant wel de moeite waard, hoewel ik liever geen comfortabel kussen had gehad. Olifanten komen van nature niet voor op Bali, maar zijn een tijdje terug geimporteerd vanaf Sumatra om de soort te beschermen tegen de oprukkende mensenmenigtes aldaar. Toen ik wat teleurgesteld opmerkte tegen mijn gids dat ik de olifant nogal klein vond, vermeldde hij trots dat de Sumatraanse olifant de kleinste ter wereld is. Ondertussen duwde hij wat tegen het oor van de lobbes om haar de goede kant op te laten gaan.
Daarna mocht ik Petti, zo heette ze, planten voeren en jutte de gids haar op om me een kusje in mijn nek te geven. Aaaah! Vervolgens maakte ik een rondje langs de baby-olifanten en smeerde ik hem snel, voor de olifantenshow begon. Olifanten rondjes laten lopen om hun soort te beschermen vond ik een ding, maar tamme olifanten die kunstjes uitvoerden, daarvoor voelde ik me nog niet genoeg toerist.